شمارهٔ ۱۸۲۶
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
جان به فدات می کنم بو که از آن من شوی
مرده تنی من ببین کوش کز آن من شوی
شد به بقین دیگران ماه تمام روی تو
چشمه آفتاب شو گر به گمان من شوی
چند به چربی زبان همچو چراغ سوزیم
سوخته عاقبت گهی هم به زبان من شوی
گر به فغان من ترا دردسری ست باز ده
نیستم آن طمع که تو دردستان من شوی
سیم بگیرم از برت گر بکنی عنایتی
وام بخواهم از لبت گر تو ضمان من شوی
برگذر دو چشم من کاب روانست در گذر
پیش که غرقه ناگهان ز آب روان من شوی
فتنه خسروی به رخ پهلوی من نشین دمی
بو که به چیزی از بلا فتنه نشان من شوی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş