شمارهٔ ۱۸۲۵

ای چهره زیبای تو رشک بتان آزری هر چند وصفت می کنم در حسن از آن زیباتری هرگز نیاید در نظر نقشی ز رویت خوبتر شمسی ندانم یا قمر حوری ندانم یا پری آفاق را گردیده ام مهر بتان ورزیده ام بسیار خوبان دیده ام اما تو چیز دیگری ای راحت و آرام جان با قد چون سرو روان زینسان مرو دامن کشان کآرام جانم می بری عزم تماشا کرده ای آهنگ صحرا کرده ای جان و دل ما برده ای این است رسم دلبری عالم همه یغمای تو خلقی همه شیدای تو آن نرگس رعنای تو آورده کیش کافری خسرو غریب است و گدا افتاده در شهر شما باشد که از بهر خدا سوی غریبان بنگری