شمارهٔ ۴۸۳
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
حاصل اگر از زلف تو یک بار توان کرد
صد زاهد دین بسته زنار توان کرد
دیوانه شود زنده ولی خلق بمیرند
گر نقش جمال تو به دیوار توان کرد
آن تیز نگه کردن تو جانب عشاق
نیشی ست کز آن صد جگر افگار توان کرد
داری چو هوس بردن دل پیش در تو
دلها بتوان بردن و انبار توان کرد
عشق چو تویی گر چه که سوزنده بلایی ست
کاری ست که جان در سر این کار توان کرد
آن دم که بگرییم ز هجران تو با خویش
ماتم زده ای چند در آن یار توان کرد
بر خسرو بیچاره ز اندوه دل خویش
بر مورچه گر کوه گران بار توان کرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş