شمارهٔ ۶۶۴

باز ترک مست من آهنگ بازی می کند کس نکرده ست آنکه آن ترک طرازی می کند زلف او را سر به سر عالم به مویی بسته شد هندویی را بین کزین سان ترکتازی می کند از خیالش مانده ام شرمنده کاندر چشم من گه گهی می آید و مردم نوازی می کند جز اشارت نیست سوی لعل تو ما را ز دور همچو انگشتی که بر حلوا درازی می کند هرچه اندر روی تو دزدیده می دارد نظر مردم چشمم به خون خویش بازی می کند می رود در خون هر سرگشته ای دامن کشان پس به آب چشم من دامن نمازی می کند می پرد چون کافران بر جان خسرو تاختن از برای رغم نام خویش غازی می کند