شمارهٔ ۸۲۷
ا امیرخسرو دهلوی
0
Altın Yaprak
مستان چشم اویم از ما خمار ناید
غیر دلی پر از خون جام دگر نشاید
گر غمزه چو نشتر بر دیگران زند یار
چشمم ز غیرت آن خونها ز دل گشاید
اشکم بدید بر در گفتا چه آب تیره ست
پیش در آب آری بس تیره می نماید
مقصود هر کس ای جان در عاشقی ست چیزی
مقصود ماست آهی کز سوز دل برآید
گل رو هزار بلبل داری به رو غزلخوان
گل روی پیشت ای جان بنماید و نیاید
گر آن خیال بالا آید به دیده ای جان
اشکم به پای بوسش از جان به دیده آید
خسرو ادب چه جویی از چشم مست شوخش
هندو چو مست باشد از وی ادب نیاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş