Bu Sondu Sevgilim

Bu sondu sevgilim İstasyondan bindiğin vurgun treni kalkarken Son bir defa gözlerine bakışım Son bir kez dudağına bir kuş konduruşum Son bir defa daha hayaline sarılıp ta uyuyuşum Şu kalbim kökünden kazınmış şimdiden uyuşmuşum Bu sondu sevgilim Derin vadilerden geçipte Issız, ıssız ormanlardan dallar koparıp Gürül, gürül akan ırmaklarda boğulmuşum Kendimden bile habersiz kalıp Meraklar içinde seni dizelere döke, döke Şiirlerde kaybolmuşum Bu sondu sevgilim Umutlarım tükenmiş Ben artık yok olmuşum Volkanlar patlıyor, İçime kırmızı, kırmızı yakıcı lavlar akıyor Kızışmış şu ruhum ateşten nehirlerin köprülerinden Tabanları yana, yana geçiyor Bıçaklar kesiyor dilim, dilim Aklımdan adın geçiyor kayıplardadır dilim Ah sana kırımsa gecelerinde dokunan şu ellerim Bir titriyor ki yüreğim Sanki cehennemin içindeyim Bu sondu sevgilim Aklıma düşüyor geceler İçimi yakıyor ateşler Şu gözlerim bir tek seni özler Bu sondu sevgilim Şimdi Kibar bir yaratık gibi Gece gündüz uyumadan senin sokaklarını gezer Bu sondu sevgilim Bu sondu Senin sevgin beni deli divane eder