Göz Güneşim
K Kibar Tavasav
0
Altın Yaprak
şimdi sana
sevdiğimi söylesem
biliyorum bayılacaksın
unut beni desem ağlayacaksın
sev beni desem doya doya,
çağlayacaksın
şimdi sana
yak gönlümü desem
tutuşturacaksın
öp dizemi desem
buseni konduracaksın
tut elimi desem
kolumdan koparacaksın
şimdi sana
sev beni desem
yere, göğe sığdıramayacaksın
bir kağnı ile çekilen yüreğimde
bu büyük aşkın
yıllardan beri bendeydi
özlem
al,
götür yüreğimi istersen,
götür de sev
götür de aşkın dev
ister göm
sazlıklar büyümüş bataklıkların kıyılarına
etme şu sevgime sitem
gam damlaların vurur
yanaklarımın kenarlarına
unutma ki ben,
gözlerinin parıltılarına
sevdiğimi söyleyebilsem
varlığın avutur kara kışımı
gözlerinde dirilebilsem
bahar gibi çiçek açsam
tomurcuk olsam
bir fidan
sürgün dalımda
meyveye dursam en çalımımla
söylesem gözlerine
yıkanabilsem içinde
çimebilsem
gömülsem yüreğine
gömülsem
bırakmam ellerini ayaza
bırakmam
ısıtırım avuçlarımda
salmam seni karalara
salmam
aydınlatırım yürek ocağımda
ben gözlerine sevdiğimi söyleyebilsem
şu canımı sana veririm oracıkta
ister sakla
ister at bir uçurumun yarlarına
ister dalgalara vur
vur dalgalara
üşüsem ne olur
korksam ne olur
donsam nolur
canım senin,
yokluğunda beni,
yanımda olan sensizlik sadece vurur
bu işte,
bu da benim
benim dünyam
benim kaderim
sen benim sevdiğim
sürgün dalımda
güneşe küskün çiçeğim
şu dünya sensin
bense yörüngende
bir ay dedeyim
seni sevmek buysa
ben seni aldığım nefese inat
sevmekteyim
tek baharım
kar örtmez üstünü çiçeğim
donmaz yaprakların
ben varım
tek sevgilim
aşkına doyamadığım
kor ateşim
ısıtanım
yakanım
göz güneşim
seni çok
çok özlemişim
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş