Yaşam Kozam

yakut tutkularım dökülürken sinemden yön değiştirdiğim yolda sana rastladım mendilin düştü elinden göz yaşlarını kalbimde sakladım usul usul döktün usuma yara vermedin hiç acıtmadın sevdan ile beni sana bağladın yaşamın kirli sokaklarında ve hatta çöplüğe dönmüş kaldırımlarında köşelerin gizli tuzaklarında ve pislik kokan hasret kokan acı kokan şarkılarda içim kanardı yok, öylesine işte bende kendime sormuyorum sende sorma böyle demek geldi içimden şimdi taşları yeni döşenmiş bir kaldırımda geleceğe bakıyorum şarkılar eskisinden daha güzel geliyor acı olanlar bile efkarı betimliyor beynime ve bu koşulda sen geleceğime vurulmuş hani gün hatırasına çıkarılmış puldan bir damgasın bedenimde varlığıyla yaşayan canıma can olansın bense tırtıldan değişime uğrayacak bir kelebeğim sen ise benim yaşam kozamsın