Varmısın Ölüme Yürekliysen!

bir karınca uykusunda can verir sana geldiğim yollarda.. hangi dilden anlatsam nabızlarımdaki çığlığı hangi teri kuruyan günü silsem alnımdan hangi kırışık merdivenlerden çıkıp baksam ömrümün geri kalanına hangi kırık aynada bulsam seni kaybettiğim şehri hangi şiir diyarında unuttuğum nöbetçi dudaklarımı hangi tuvale çizsem gülyüzünle hangi efkarı salsam zemherilere hangi çılgınlığı vitrin etsem düşlerime hangi sır perdesinde oynasam son rolümü hangi sevdada boğulsam sessizce.. hangi uykusu kaçmış kadını alsam sol yanıma hangi uykuya dalsam hiç uyanmasam.. bir martı denizde boğulur kanadında kalır aşk namesi hangi güvercini uçursam öfkeme hangi yılanın agusunda zehirlesem kendimi hangi eylülü unutsam hangi gitmelerde uyusam hangi iblisi kovsam yalnızlığımdan hangi duvara çivilesem gözlerimi hangi tavan arasında hangi ipliğe sürsem boynumu hangi sandalye yaftası olur günahlarımın hangi ölüm paklar beni hangi mezar kabul eder.. bir tutam çığlık çekiyorum gözlerime.. bir tutam kömür.. ölümdür unutturacak seni ki, ayaklarımda bir teneşir kokusu telaşlanır genzim yanıyor artık musalla bekler içimdeki senle beni hadi varmısın ölüme yürekliysen!