İstanbul Aşkım

Şu sıcak yaz sabahlarında, İstanbul’da ben... Taze badem kokusu, hasreti soluyorum, Vurup gül yapraklarındaki çiğ taneleri üzerine, Gözyaşımı döküyorum... Bir gemi geçiyor boğazdan, Olanca heybetiyle, Başında kara bulutlar savurup üzerime.. Nefesin sanıyor, Kokluyorum.. Bir tren sirkeci garında, Avaz avaz siren sesleri Çağırıyor beni, Gel hadi diyor Sevdiğine gidiyorum... Bir güvercin Eminönü’nde Bir değil binlercesi.. Büyük cami avlusunda.. Homurdanarak kanat çırpınışları arasından Senin haberini veriyorlar bana.. İyi diyorlar, mutlu diyorlar, Sen üzülme diyorlar.. Sanki seni anlatıyor hepsi bir müziğim notalarında.. Yaklaşıyorum, yaklaşmıyorlar.. Ve öğlen.. Ve ezan sesleri.. Yedi tepeli İstanbul’un, Kasvetli havasını dağıtan... Hepsi aynı anda, aynı tonda.. Büyük sevdamın duasını okuyorlar.. Yaramaz bir kedi var, Bacaklarım arasında dolaşıyor.. Sen kedileri sever misin ki..? Gözlerini dikmiş, Bir parça simit peşinde... Yürüyorum şimdi, Ve yürürken seni anlatıyorum Tahtakale sokaklarına, mercan yokuşu, kapalı çarşıya.. Sahilde balık ekmek satanlara.. Hepsi tanıyor seni artık bilesin, Her bastığım kaldırım taşına, Her döndüğüm köşe başına, Senin adını verdim.. Katık ediyorum sevdanı, İstanbul aşkıma...