Ruh Yanaşmaları I

kırk deve yükü ay getirmişti meczub ve söyleniyordu: "zaman çekerse ağını tarihin sularından elde kalan bir'dir tüm insanlığın sorularından" ay gök cambazım bir dil başka bir dili nasıl şerh eder gönül olmasa ey gök yalnızım. önünü nasıl görür karanlıklar? ruh çarpa çarpa yanaşırken yokluğa" aşkın dişlerini geçirdiği azadsız köleydi bir dilim ay rüyalarım benden fidye istediğinden beri ve rütbesizdi göğün kuyruklu yıldızı şeyda meskeninde yüreğini soluyordum bir dilim ay'ın andıkça ışıldıyor kandıkça kanatıyordu ve ağıyordu çehresi "ruhun yağmur ormanlarımdır tüm denizler arınır ateşimden serin ve selamettedir sular ve sorulan.işte bunun için bazen 'yazan' bir şair daha iyidir bazen de susan bir 'talan' geceme mıhlanıp kalan paslı hançerelerin sözünden söyle karanlıklara bana kanmasın artık ne aralıklar ne de eşikler ve kanatlarının altında saklamasın puhu kuşları belki artık bitli bir ay çocuğu olmaklığım ağuları dökülmüş dilsiz bir hayal artığı bak nasıl vehmediyor yıllar kendini bir aheste günde künhüne varmak için dolambaçlı yolların söyle ve anla artık kılıcım sen. ben dîl 'e sürgün hayalatım. koskoca bir şehirde pür neşe münzeviye çıkar yollarım ey yüzümü çizen yüce ressam o seslenişin olmasa ne anlamı kalırdı varlığın. ve soruların her ne vakit senden dönsem ,yine seni anar bulurum kendimi" şimdi dinliyorum sayıklamaktan aklını yitirmiş o mağrur bir dilim ay'ın meczubla raksının çığlıklarını bırak büyülü ve esrik nağmelerini bir dilim ay'a kaptırmış tüm şiirleri ve şarkıları.onlar ne cevap verirler suallere ne de rahat bırakırlar aşkları göğün çılgın hızması. bir'i dileyen o şehrayin. ve hükümsüzdü ellerimde acun yıldızı.