شمارهٔ ۵۰

و وفایی مهابادی
0 Altın Yaprak
در ازل سنبل گیسوی ترا شانه زدند رقم شیفتگی بر من دیوانه زدند من ازان روز خرابم که به خلوت گه حسن سرمه ی ناز بر آن نرگس مستانه زدند قبله ی راهب صد ساله شد از معجزه ات شکل ابروی تو چون بر در میخانه زدند غمزه آرام مرا در سیه زلف ربود کاروان را به شب آن نرگس مستانه زدند آب شمع رخ تو زلف شب آراست ولی آتشی بود که در هستی پروانه زدند خاک شو گر طلب پرتو انوار کنی جالب آن است که این فیض به ویرانه زدند زاهد از باده کشی منع وفایی چه کنی کز ازل آب و گلش بر در میخانه زدند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.