Hakk'a Gidecegiz

HAKKA GİDECEĞİZ Dünya fani, insan beşer Teker teker gelir canlar Ecel gelir mezar eşer Hakk'a yürür gider canlar. Melek gelip ister canı Tadar her can o zor anı Damarında kurur kanı Hakk'a yürür gider canlar. Gören gözler görmez olur Cansız beden huzur bulur Coşkun akan su durulur Hakk'a yürür gider canlar. Domur domur düşerken ter Başucunda duman tüter Bu dünyada her şey biter Hakk'a yürür gider canlar. Malın mülkün burda kalır Mirasçılar onu alır Başı açık ayak yalın Hakk'a yürür gider canlar. Giydirirler gömleğini Tuş edipte bileğini Demeden son dileğini Hakk'a yürür gider canlar. Kimse kıymaz bir bakmaya Dönmüş sarı dal yaprağa Değdiğinde ten toprağa Hakk'a yürür gider canlar. Salacağa yatırırlar Sıcak suya batırırlar Toprak ile kapatırlar Hakk'a yürür gider canlar. Zengin fakir yoktur artık Kurtaramaz seni koltuk İster sağlam, ister yırtık Hakk'a yürür gider canlar. Götürmezsen yoktur çare Atacaklar kızgın nara Fayda olmaz artık yâre Hakk'a yürür gider canlar. Yaptıkların birer, birer Hayal gibi geçer gider Çıkmak için son kez dener Hakk'a yürür gider canlar. Bu yaraya yoktur ki em Ahi retten vuruyor dem Mahir değil, artık Âdem Hakk'a yürür gider canlar Mahir Başpınar Şiirin Vezni; Mefâ'îlün / mefâ'îlün YORUM Zernişan Aydoğan