At Ve Kar
M
Mahmut Temizyürek
0
Altın Yaprak
At koştukça gövdesinden yayılan buğu
Kar eridikçe göğe dağılan buhar
Dirimin benzeri değil
Koşulu
At koşamazsa donakalır ruhu
Kurt düşer erimezse kar
Kardan atlar bulutlara geçerken
Çocuklar gibi dağılıyor güneşten kuşlar
Ya şu dünya şu zonklayan ağrı
Hangi duvar ördü sizi
Hangi nemden yoksun kaldı dudaklar
Hiç damla düşmedi mi eriyenlerden kalbinize
İnsanlar?
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş