Ürken At

Çocuk ansızın ürken at olunca Ruhu sökülür en sıkı yerinden Onu hiç kimse yatıştıramaz Aşk eksik anne yanlış ten Ürken at olursa çocuk ansızın Sokağa çan gibi düşer de Kendini gösterir herkese Bakın, der, dünya ne halde Ansızın çocuk ürken atsa Gözleri fal taşı Suyu taşkın Ağacı kökten yarık Öylece kapatılır koğuşa At ürkünce gözlerinde çıngı Kement atılıp tıkılır ahıra Rüyası onarır onu, okşanır yatışır Yeryüzü bir çitsiz hara Çıkar bir gün sudan, kıyıda Kulağına o eskil sesler çalınır Ayak tökezler durup dururken Bir rüzgâr eser kavak salınır