شمارهٔ ۱۳۰ - (ناکامل)
م مجذوب تبریزی
0
Altın Yaprak
جریت عندلیب را نکند
عاشق روی دل گشای چراغ
کار پروانه ای رود از پیش
که نتابد رخ از جفای چراغ
بزم درویش بی تعلق را
دل روشن بود به جای چراغ
عیش در شب کند دل مجذوب
شب فزون تر بود صفای چراغ
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş