شمارهٔ ۱۶۱

من به این در نه پی نعمت و ناز آمده ام طاق ابروی تو دیدم به نماز آمده ام نکهت زلف تو پیچید به گلزار بهشت به طلب کاری آن عمر دراز آمده ام از پی مصلحتی در قفسم داشته اند طایر قدسم و از گلشن راز آمده ام عجز و افتادگی و مسکنتم در کار است مشت خاکم که به درگاه نیاز آمده ام طاعت بنده عیان گه نافرمانی ست به امید کرم بنده نواز آمده ام باشد آبی بزند بر جگرم باده فروش بر در میکده با سوز و گداز آمده ام بر در خانقه و صومعه مستان بگذر تا بدانی که چرا از همه باز آمده ام از شبستان عدم تا به نظرگاه وجود همه جا سیرکنان گوش به ساز آمده ام از پی صید غمت باز دلم بال گشود کو به کوه این همه راه از پی باز آمده ام سرگذشت من و مجذوب شنیدن دارد گوش کن کز سفر دور و دراز آمده ام