شمارهٔ ۲۱۷

م مجذوب تبریزی
0 Altın Yaprak
نیم جو معتقد طاعت بی گریه مشو نرسد کشته بی آب به سر حد درو من نگویم که ز پیمانه کشی توبه مکن هر چه خوای بکن از گریه مستانه مشو بطلب جام شراب از لب ساقی و ببوس که به این دست توان یافتن از عمر گرو هم در این دایره شد تخت سلیمان بر باد جام جم خواه و نظر کن به سر کی خسرو صاف دل باش در این حلقه تو هم چون خورشید تا به عالم فکند شمع جمالت پرتو پیر دهقان چه نکو گفت به نوباده خویش کای پسر خوشه گندم نشود دانه جو جز خدا هیچ کس از حال کسی آگه نیست کشت و کار همه معلوم شود وقت درو دهر هر روز تو را تازه تر آید به نظر چه بدن ها که نپوسند در این کهنه نو بشنو این نکته که از خضر به خاطر دارم که به هر حرف در این بادیه از راه مرو کار مجذوب در این پرده نه صوت و غزل است کار با کار شود راست نه با گفت و شنو

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.