شمارهٔ ۳۶

عاشقان در دل شب چشم تری بگشایند باشد از غیب به روی تو دری بگشایند صبح خیزان به دعا شب همه شب مشغولند باشد این در به کلید اثری بگشایند آن در بسته که یک عمر نخندید لبش وقت آن شد که به آه سحری بگشایند می فروشان که دلی را به دو عالم ندهند می شود جانب ما هم نظری بگشایند ناامید از گره کار فروبسته مباش دل قوی دار که وقت سحری بگشایند وقت آن شد که اسیران غمت فارغ بال در فضای چمنت بال و پری بگشایند خرم آن قوم که با نشیه سرشار جنون در فضای چمن عشق سری بگشایند خاک آن سرو قدان شو که به مژگان سیاه هر زمان بر دلت از غیب دری بگشایند مه وشان را به فسون چون نفسی رام کنی جهد کن تا نفسی هم کمری بگشایند منعمان قفل دری را که دعا عاجز اوست می توانند که با مشت زری بگشایند خون دل تا نخوری غنچه صفت با دل تنگ گره از کار تو کی در سحری بگشایند باش مجذوب صفت بر در میخانه مقیم باشد از غیب به روی تو دری بگشایند