شمارهٔ ۵۰

ای دل هوس وصل بتان تا کی و تا چند این ناله و فریاد و فغان تا کی و تا چند بی زور و زرت کی می و معشوق دهد دست از دور به حسرت نگران تا کی و تا چند از هم نکنی فرق چرا عشق و هوس را نشناختن سود و زیان تا کی و تا چند گه جاهل و مستی و گهی پیر گنه کار بودن خجل از پیر و جوان تا کی و تا چند رفتن پی فرزند کسان تا کی و تا کی مردن ز برای دگران تا کی و تا چند با دیده نظرباز و به دل گشته هوسناک این حسرت بیداد نهان تا کی و تا چند در نقش رخ ساده چو خورشیدپرستان این محو شدن از دل و جان تا کی و تا چند فریاد ز چاه ذقن و طره پر خم این چاه و کمند دگران تا کی و تا چند مجذوب دویدن ز پی ماه جبینان ای شیفته باری به کمان تا کی و تا چند