شمارهٔ ۷۶

مژده ای دل که صف لشکر غم بر هم خورد خبر فتح به گوش همه عالم خورد بر جبین علم طالع ما نام که بود که نسیم ظفرش آمد و بر پرچم خورد این نسیم از چمن لطف سلیمان حشمی ست کز درش راتبه جن و ملک آدم خورد این نسیم از نجف اشرف آن شاه وزید که به تعظیم درش پشت فلک این خم خورد از غم عشق تو این تجربه ام حاصل شد که در این عرصه غم هر دو جهان بی غم خورد پر به فکر غم دنیای پر از هیچ مپیچ که به قصد تو فلک پیچ و زمین آدم خورد منشین غافل و آسوده ز بدمستی چرخ که به یک عربده اش مجلس جم بر هم خورد پور دستان به در دخمه همین حرف نوشت رستم زال جهان خورد و جهان رستم خورد من و مجذوب و غم عشق تو و خاطر جمع شکر و صد شکر که غم های دگر بر هم خورد