شمارهٔ ۸۰

هیچ دل معشوق ما را رام نتوانست کرد هیچ جا آن طفل شوخ آرام نتوانست کرد سرو لاف دل بری پر داشت اما در چمن هم رهی با سرو من یک گام نتوانست کرد هر کسی را در جهان توفیق کاری داده اند کار فیض صبح دم را شام نتوانست کرد عشق باید تا دهد جان و ببوسد لعل یار بوالهوس این باده را در جام نتوانست کرد در جهان فرهاد نام بی هنر بسیار هست کار شیرین را کسی با نام نتوانست کرد عشق را داد خدایی دان که فکر هر گدا پادشاهی با خیال خام نتوانست کرد آسمان هم حلقه تنگی بود از دام عشق هیچ دانا سر برون زاین دام نتوانست کرد حیرت دیوانه فکر شنبه و آدینه نیست از تماشا قسمت ایام نتوانست کرد آن که از کم فرصتی های اجل آگاه شد توبه دیگر از می گل فام نتوانست کرد بر آن تندی که در جان داشت در رفتن نمود هم رهی با عمر ما یک گام نتوانست کرد جام جم هم زور دولت داشت هم تدبیر عقل وقت رفتن چاره جم جام نتوانست کرد صاف گشتن از ریا مجذوب آسان نیست نیست این هنر جز رند دردآشام نتوانست کرد