شمارهٔ ۹۵

زهی به حسن و ملامت ز دل بران ممتاز به غمزه هوش فریب و به عشوه مهرطراز کرشمه ساز و تمنا فریب و وعده خلاف بهانه جوی و جگرخون کن و سراپا ناز نگاه دزد و جفاپیشه و وفادشمن همیشه رم کن و دیر آشنا و صبرگداز نگار و خوش لب و خوش حرف و شوخ و شنگ و ندیم دلیر و دل بر و دل دار و دل کش و طناز مسلم آن که هوای تو باشدش در سر مرقه آن که خیال تو باشدش دم ساز اگر نه خواهش معشوق دل ربا باشد که می کشد دل محمود را به زلف ایاز بیا به کوی خرابات و سجده ریز بیا که این گروه به یک قبله می کنند نماز کسی که خضر توکل نمایدش ره راست بیک طریق کند سر در نشیب و فراز به هیچ جا نرسد همتی که قانع نیست چو طایری که به یک بال می کند پرواز اگر ز نسبت خارا و شیشه آگاهی دلت چو تاب گرانی نیاورد به گداز به کارسازی دنیا و آخرت مجذوب به سوز عشق قناعت کن و بسوز و بساز