İç Döküş13(düz Yazı)

İmlasız kuralsız iç döküyorum Kusurlarım affola! Yerli malı haftası yapılıyordu eskiden,hala var mı bilemiyorum? Konu:Yerli malı yurdun malı ,herkes onu kullanmalı! Çocuklarım üniversite çağında ve yakınımda ilkokul öğrencisi yok. Bunun içinde hala Yerli Malı Haftası yapılıyor mu bilemiyorum. Ah ah benim bugüne özel bir sevgim vardı.Niye? Yemek yemeyi oldum olası çok seviyorum.Yemek yapmayı da yemek yapıp yedirmeyi de. İnsanın yeme tercihinden karekterini az çok tahmin de edebiliyorum. Öğretmenimiz Neriman hanım öyle bir anlatıyordu ki yurdumuzun ürünlerini,en mızmız,en boğazına düşkün olmayanın bile iştahını açabilecek şekilde. (gerçi şimdi en iyi ürünler ihraç ediliyor ya) Büyük bir şenlik havası geliyordu tüm okula ve sınıfımıza. Günler öncesinden hazırlıklar başlıyordu,bu hafta sadece yerli malını tanıtma ve teşvik etme değil,aynı zamanda paylaşma zevkini tatma haftasıydı da. Yazılar,şiirler,öyküler,süslemeler hep yerli malı için. Annem gibi telaşlı hanımlar belki biraz şikayetçi olurdu bu hafta içinde,çünkü ne hazırlasa çocuğuna verse,okula götürseydi. Bazı anneler ise gerçekten çok fedakar olurdu,elde açma börekler,dolmalar,kurabiyeler. Kuru yemişler,meyveler Ben sınıfımızdaki yerli malı kutlamasını çok seviyordum çünkü öğretmenimiz çok hassas davranıyordu. Diyelim ki bazı çocuklar evlerinden çok kaliteli ve bol çeşit getirmiş,bazıları fazla bir şey getirememiş. Çok özel bir toplama ve çok özel bir dağıtma usulü vardı.Bütün sıraları birleştiriyorduk,hepimize neredeyse eşit pay ediyordu. Yine bir Yerli Malı Haftası günü..Heyecan dorukta. Sınıfımız süslenmiş,sıralarımız temizlenmiş,masa haline getirilmiş,örtülerimiz yayılmış,kostümler hazırlanmış ,öğretici oyunlar oynayacağız arkadaşlarımız seyredecek. Ben sunum yapıyorum.Her şey çok güzel,hepimiz çok mutluyuz. Başka sınıflardan konuk öğrenciler bile var. Dün gece yediğim yemeyi sanırım biraz fazla kaçırmış olacağım,karnıma bir ağrı girdi. Tam da abur cubur yemenin zararlarını okuyordu bir arkadaşım.Bak ölçüyü kaçırmıştım olan olmuştu. Kıvranıyorum yok böyle bir şey. Biraz idare ederim sandım,mümkün değil,duramıyorum. Öğretmenimiz ve arkadaşlarım panik oldu benden daha çok. İki büklümüm. Korktular beni bir şey mi zehirledi diye. Oysa henüz sadece gözümle seyrediyordum yiyecekleri. O birbirinden leziz yemişleri. Baktılar ben iki büklümüm sırtlandıkları gibi en yakın dispansere.Dispanserdeki hekim,hastaneye yolladı..Ben hastaneye giderken canım çıkıyor gibi oluyorum hala da pek sevemem hastane ortamlarını. Bir dizi filmler ve tahliller sonucu,bağısağımda iltihabik bir şeyler buldular. Bu arada annem apar topar gelmiş,ağlıyor. Ah bu annemin ağlaması beni öldürüyor. Onu susturmak ne zor iş. Gitti o güzelim yemişler,hazırlıklar Herşeyi berbat ettim,burnumuzdan geldi.Çok üzüldüm arkadaşlarımı da üzdüm diye. O gün bugündür bağırsağım hep nazik.Ailemizde bağırsak kanseri ölüm riski çok. Yerli malları çok güzeldi bize öyle öğretildi.Çoşkusunu hala içimde taşıyorum bu şenlikli haftanın. Yurdumuzda yetişen kaliteli ürünlerin,kaliteli ellerde tüketilmesini istiyorum. Her kişinin alabileceği şekilde.Çiftçi olmasa ne olur acaba? O yüzdende çiftçi,emekçi yerli yerine göre emeğinin karşılığını almalı,dağıtımda,pazarlamada daha insaflı olunmalı,küçük esnaf korunmalı daima. Yabancılılaşmayı değil,öz değerlerimize her anlamda sahip çıkmamızı diliyorum.Bir büyük elekten geçirilmeli ve olumlu her yatırım iç sermayede aranmalı. Bir tane yurdumuz var:)Yurdumuzun her şeyi çok kıymetli.!