İç Döküş(düz Yazı)

Sen içini dök Aysun'um Daima olduğun gibi:) KONU:UYUM Ay aydınlık yüreğimle merhabalar efendim, Kelimeleri; bir çeşit sihirle buhurlamış gibi kabiliyetimiz ölçüsünde ekleyip bükleyip, cümleler oluşturup okuyucuları etkileyebiliriz.Hatta önce kendimizi etkileyip,bu etki uzantısı dışa vurum oluşturabiliriz. Bir insan esasen pek de olumlu özellikler taşımazken,olumlu süsü verebilir. Her ne kadar zeki davrandığını düşünse de bence kendini aldatır sadece. Bir şey yazarken,ifade etmeye çalışırken kişi önce kendine dürüst olmalı diye düşünüyorum Kendini dışardan izlemeli,olumlu olumsuz her şeyinle elbette. Kusursuzluğa değil,kusurlarıyla birlikte devam etmeye alıştırmalı kendini.Kusurdan kasıt ; kendindeki olumsuzlarla içiçeyken bile bile ben böyleyim, beni böyle kabul edin diyerek insanlara zarar vermek değil tabii ki. Görüş ve izan,doğru ve yanlış ve bunun gibi bir sürü değer toplumun kurallarıysa eğer,ne niçin denmiş? ne nasıl olabilir? gelişen ve değişen zaman içinde her kişininde farklı bir yaratılış özelliği göz önünde bulundurularak düşünülmeli hep,bir arada yaşarken nasıl uyum içinde olabiliriz. Doğallık. İçtenlik. Dürüstlük. Samimiyet. Sevgi bunlar bir arada yaşarken ve kendi iç dünyamızda tek tek bizi nasıl etkili hale getirir. Yirmili yaşlarımda kısa bir dönem bir çeşit günlük tutmuşum.Erken bir evlilik yaptım ve çocuklarım oldu.Doğuştan bir özellik belki de biraz anaç yapıdayım zaten. Okul yıllarımda tuttuğum günlük gibi iç döküş sayfalarında,evliliğim içinde,anne olduğum zaman ve şimdilerde yazdığım yazılarda ortak bir payda var..Bu beni gerçekten çok düşündürüyor pek çok kere.. Yazmışım yazmışım artık o günde neler olduysa,sorgulamışım kendimi ve toplumu,sonrada eklemişim:'aklım başıma bela,güzelliğim başıma bela,iyi niyetim başıma bela' üç şey hayatım boyunca başıma bela demişim adeta. Bazı zaman şöyle de eklemişim: 'konuşmam başıma bela,samimiyetim başıma bela,dürüstlüğüm başıma bela' Girdiğim topluluklarda genelde çok sevilen,hepsinden önce çok sayılan bir kişi olarak böyle şikayet etmişim sanki.Mümkün mertebe objektif olarak kendimi izleyip söylüyorum, inanın abartmam olayları.. Tüylerim diken diken oluyor ama.Niye? Ben değil,fiilime bakarım ben.. İnsan hiç,aklından,konuşmasından,elinde olmayan Allah vergisi güzelliğinden,iyi niyetinden,samimiyetinden başıma bela diye bahseder mi?Bahsetmişim,onunla da kalmamışım Teselli etmişim kendi kendimi.. Ah ah demişim kendini bir şey sanma,üzülme sakın her şeye rağmen yine de gülümse kimler geldi kimler geçti tarih sahnesinden sorguladı,konuştu düşündü titizlendi sevecen oldu başına neler geldi sen haline şükret:)