Niyazım

Su akmaz, çeşme kuru, toprak semaya inat; Döndüm geriye baktım; zâyi olmuş bir hayat... Nice suç, nice cürüm... İlâhi! bittim gayri Öyle daldım ki şerre, göremez oldum hayrı Günahlar zehirli ok; sinem hep delik deşik Lakin, yok başka kapı; var mı başka bir eşik? Câhilim; cehlim bilmez- bir şey sanırdım kendim; İmtihan dünyasında kaybettim ve elendim. İlâhî!.. rahmet eyle! susuz kalmış bu çöle... Niyâzım! lutfedesin, Afv-ü ihsan, bu kula! Huzuruna gelmişim, günahkâr; yüzsüz yüzüm; Peşim dolu cürümle, hakikate kör gözüm. Ah Sultanım, Efendim! İşte kulunun hâli... Üstelik hâlin bilmez, sanır kendini velî! İlâhî; Gaffâr, Settâr, Hayy, Rahman, Rahim, Kerim; Sultan-ı Ebed-Ezel! Merhametin dilerim!..