Kıyamet Yangını

Aynalara küstüm artık Baktığım her yerde silüetin yok Yadsımanı özledim aynalardan Kırık cam kırıkları gibi doluşmalarını Artık yosun tutmuş yalnızlıklarım Yeşil bir geceden arta kalmış yadsıman Oysa daha yeni çıktım ela gözlerinin istilasından Sabaha karşı taş fırından çıkan buğulu ekmek tadındayız İçimiz daha hamur tadında Oysa iyice pişmişiz biz şu kara taşfırında Sonra memleket gül gülistan uyanmış caddelerde Çocuklar var simit satan,bağıran Ama sen daha uykulardasın bilmem kaçıncı vuslatın bu? Hem deli gibi düştün gene aklıma Hem öyle az değilsin şuan Bak biraz yorgun argın bir gecedeyiz şimdi, Vakit tan vaktine daha çok var değillerdeyiz Güneş ha doğdu ha doğacak doğudan Demek hala değişmedi zaman Ben dabbetül arzdan ki, korkmadım Bir korktuğum oldu; senden ayrılmak Ey bu sevdayı başına tac etmiş sevdiğim Taç yapayım bende saçlarına kırmızı güllerden Senin sevdanı inkar etmekmiş kıyamet yangını Sensiz bir hayatsa yaşamak, istemez böyle bir yangını