Seni Çok Seviyorum

Seni öyle sevdim ki Boşluğunu dolduramıyorum şimdi Boş kalırken kollarım sensiz Sensiz kalmaya dayanamıyorum... Dayanamazken böylesi ayrılıklara Ayrılıklar engel oluyor aramıza Aramıza girmesinler istiyorum İstiyorum seni herşeyden çok Çok severken senli günleri Günleri sayıyorum biter belki Belki yalnızım Yalnızım bu şehirde Şehirde seni buluyorum Buluyorum yokluğunun acısını Acısını çekiyorum kahroluşumun Kahroluşumun haberini duyuyorum Duyuyorum sensizliği Sensizliği yudumluyorum Yudumluyorum sonrabir bardak demli çay Çay zifir karanlık Karanlık ürkütüyor beni Beni bir sen anlıyorsun Anlıyorsun yokluğumun acısını sende Sende seviyorsun Seviyorsun ela'yı, doğa'yı, sevda'yı... Sevda'yı yaşıyoruz delice Delice geçiyor içimizden aşk Aşk saklanıyor bir köşede Köşede ayak seslerim Seslerim kayboluyor yokluğunla Yokluğunla bin parçaya bölünüyorum Bölünüyorum uykularımdan ansızın Ansızın geçiyor içimden hayalin Hayalin sarıyor tüm benliğimi Benliğimi seninle ısıtıyorum Isıtıyorum aşk'ı bir bebek gibi sarıyorum Sarıyorum hatıraları Hatıraları anıyorum sonra sensiz Sensiz bir yudum nefes kalıyorum Kalıyorum kentin ortasında bir yerde Bir yerde seni buluyorum Buluyorum kaybettiğim gibi seni Seni çok seviyorum... Kars-2004