Seni İntihar Etmişim

İki bilinmeyenli bir uçurumun kenarında Seni intihar ediyorum Kül tablalarında işlediğim cinayetlerin sebebi sensin Kaç dem oldu bilmiyorum ölüp ölüp dirilmelerim. Git şimdi hece hece tümcelerimden Git, gittiğin uzak da benim. Geldiğin yer kanıyor bileklerimde Kirli sözlerim cüzdanımda kaçak. Git şimdi şair ağzımı bozma Sırtımda kambur bir aşk hikâyesi Seni intihar ediyorum Seni içimden terk ediyorum… "Şimdi seni hep bulmamak için arayacağım Unutma hiç bulamadığını yitiremezsin." Ardından öznesi belli olmayan tümceler türeteceğim Sana çıkan bütün yollara kayalar düşüreceğim İçimi acıya mahkûm bırakan sendin, kaybedeceğim Bir adam vardı sırtı kamburlu Yarasına tuz basmış Silueti gözünde parçalanmış Bir şehir vardı bu adamın yüreğinde, görecek gözü bile kalmamış. Son sözünü namluya sür şimdi Ve bas tetiğe, tam anlımın ortasından vur yoksa ben kolay ölmem Odanın içine azap oluyorsun, dışarıda mutluluk Beni vuruyorsun ben ölüyorum, seni intihar ediyorum… Yumdum gözlerimi bu gidişi göremem Uçuruma sürüklenen çocuk ağlıyor içimde Örselenmiş paslı yüreğim bu kez ağlıyor Ölüm çığlıkları atan mısralar beni alıp gidiyor, geriye sen kalmıyorsun… Yastığımdaki boş çukura doluyor, gözyaşlarım deniz oluyor Ve sigaramın dumanından sisler yaptım görüş mesafesi sıfır! Ben hala aynı şarkıda sıçrıyorum yerimden Belki bir gün geri döner, birbirimize veririz yitirilmiş ne varsa. Gölgemden doğma bir darağacına geceyi asıyorum Can kaybından ölüyorum… İçimde çığ gibi büyüyen isyan Dünyaya Bir ömür sürmedi ya gözümü açtığımda hepsi bir rüya Seni intihar etmişim…