Uzun Bir Dostluğun Ardından

Sinan Eldem'e Ölüm; Bir gün ansızın, soğuk gelecek Ne kapıyı tıklatacak Ne pencere arasından bakacak Ne de senin onu görecek vaktin olacak... O (Azrail) geldiğinde sen gitmiş olacaksın Bir yara açılacak benliğinde Zihninin hiçbir zaman algılayamadığı, Bir soruyla gideceksin Gidişin de hayatın gibi muamma olacak... Ardında bıraktığın ağıtları duyamayacaksın Teneşirde bıraktığın mahsumiyetine, Akıtacak iki damla göz yaşın olmayacak Giderken tek tabanca olacaksın Üzerinde fazladan iki metre bez parçası Giderken '' Elveda'' edemeyeceksin bu kez En şık elbiselerini giyemeyeceksin Vedalaşamayacaksın hiç kimseyele O çok sevdiğin şiirlerinin arasında '' Elveda gidiyorum, elveda'' yazmayacak Ve silineceksin zihinlerden zamanla Olmayacak, bir zamanlar sesinle inleyen evde adın Olmayacak hiçbir sohbette tadın Giderken bir hiçliğe kapılkacaksın Ve bu kez gittiğin yoldan geri dönmeyeceksin Geri dönmeyeceğini bile, bile gideceksin Çekip gideceksin işte... Hiç kimse engel olamayacak Hiçbir sevda Hiç bir şiir dünyadatutamayacak seni Ve hiç kimse alı koyamayacak seni bu yolculuktan Gözlerini dikip tavanda bir noktaya Derinden son bir soluk daha alarak Aynı anda bir doğumla, öleceksin Şaşırma üşüyecek bedenin, buz keseceksin Ve kaynar sular bile ısıtamayacak seni Saadetini bırakıp teneşir taşında gideceksin... Bir kaç lira borç, Gideceksin geri gelmeyeceğini bil, bile Çekip gideceksin işte Hiç kimse engel olamayacak Hiç bir sevda Hiç bir şiir dünyada tutamayacak seni... Mart 2006 / Ağrı