Yeni Çağ

Elif Yağmur'a Şakağımda kırağılar Ağırdan çöken yalnızlık Geceye kim gelinlik giydirdi Dul kadın heybetinde Ellerinde yeni gelin kınası Annem o benim Koca gözleriyle üstümde Titreyerek okşuyor saçlarımı Çeyiz sandığında gençliğim Deli çağım güncemde Yağmurumda gökkuşağı Heybemde yarım bırakılmış sevda şarkıları Bir mum Işığında gözlerin Alevden bir çığ Tarihe ismini resmetmiş ellerim Fatihten sonra yeniçağ Yollarında yokuş, yorgunluk Anne rahminde yeni hayat Aşka düşülen imza Şiirde yeni çığır ismiyle Kışa gebe sonbahar ayazı Eller çatlak Bir dilim sohbete özlemli gözler Sözler bakakalmış Yüzler solgun Hüzün başköşede Evin her köşesinde ıhlamur kokusu Bir telaş var Hayrola komşular yoksa bir gelen mi var Kapıyı döven Yağmur olmalı Ondan bu sert vuruşlar Bu irkilip kalkmalar Bu doğum sancısı kıvrılmalar Ondan olmalı... Soyunup çıkmalı bahar gibi sokaklara Çocuklar gibi elinden tutmalı yarınların On yıllık bir beklenti Bakıp kaçan gözlerin tam aralığında Kasım gibi bir aya imzasını atıp Ve atıp koca bir mevsime kendini Hüzünler doğurmalı Vurmalı camlara Buğusuna adını düşmeli Bir sabah açmalı kollarımda nur gözlerini Saçmalı gülüşünü gül simasıyla...