Geceyi Heceleme Durağı

-sus ve pus vakti şimdi- geceyi heceleme durağıydı bilirsiniz bütün ezberlerin vakitsizce beklediği diren/işin gizlen/işin ve üstlen/işin tortusunda icat edilmiş suret bencilliğin melankolik aynası fildişi bir hüviyet kazandır bana acem işi bir sükûn bir sevi güzellemesi bile olabilir payıma düşen mesela terennümün uykuyu kaşıdığı bir yerçekimi perdeleri kalkmış bir bahar öykünmesi ya da rüzgâra tenimi emzirme dileği us dışı saçlarımda kalaycı kadınların dumanlı çığıltısı /ki bir arya bile olabilir duymak isteyene/ tin duvarlarıma dikilen defolu bir özgürlük anıtı hala ellerime sürdüğüm annem gibi öylesine uzak ölesiye yakın masal ninemin nasırlı dilinde doğum günüm kuş sağanakları ve özgün cumartesi ah yüreğim hala La Fontaine yüreği çocukluk bir sandık bekçisi /kiminin elinde taşınan suç gibi korkusuz kiminin elinde yaşanması muhtemel bir haya gülü/ kırlent yüzlü yaşam sevinci öyle ya da böyle gerçeklere ermeyen bir akıl ile her şey oyun her şey mut her şey ebe cimdallı yokuşlarında kısa donlu hayat sahi ferdanın heybesinde kaç oyun bana gebe biliyorum ki bu pir-i Üsküdar da biliyor saklısında kanayan dizlerine sürdüğüm acı merhemdir martılarını başından kovaladığım sandallarına eskimiş uzletlerde dolandığım ince ayaklarında zebercet taşıyan kadınlarla şehnişin sayıklamalarında kadim bir yalının asumânı hemdem olduk yâr ile ben geceyi heceleme durağıydı bilirsiniz her hecede geceleme durağı seyyah olanın anladığı dille yazılmıştı olanca şey açık havada pürüzsüz ve ağdasız atların sağrısından döküldüğü gibi kalırken dört nala giden bindallı düşünceler bir paslı şiir, bir nazenin rüya, bir melankolik ayna hayat işi bir nefes tomurcuğu gizleniş, direniş ve üstleniş bencileyin murassa bir kaide insan kendine yabancıdır derdi babam en iyi kendisi bilir bunu ve en uzun yolculuğu kendinedir insanın…