Ey Aşık

Sen gam perdesini bahtına çekme Bu derdi yaşayan bilir ey âşık Sen gam perdesini, bahtına çekme. Aşkı yaşamayan ölür ey âşık Nazlı bir gül ise koparma sakın Bahtına en güzel aşkları takın Uzaksan unutma gönüller yakın Gam etme bu kervan yürür ey âşık Kara bir gecede görünen yıldız Aşkın kendisidir, parlak ve uzak Ne diye yabana gittin deli kız Bir gülsen ne günler görür ey âşık Yağmurlar yağınca özlerim seni Seni, diye diye unuttum beni Bu dert ezeldendir zannetme yeni Ölünceye kadar sürer ey âşık Saçların, gözlerin ve bakışların Sensiz önemi yok yaz ve kışların Hayalim bir dantel, dert nakışların Her gece ruhunu örer ey âşık Gece ve yalnızlık, yağmur ve hüzün İşte hayalimde hâlâ gül yüzün Dilimde nakarat o veda sözün Bu da gelir, bu da geçer ey âşık Ne aşk şarkıları ne şiir ne çay Bana vermediler bahtından bir pay Evet itirafım ne sayarsan say Meyve henüz hamken pişer ey âşık