Anlık Tebessüm

kırık bir yol hikayesi aldı adımı defterimden sıkışmış koltuk aralarında hikeyemi başlatıyor otobüs kahrı gelir ilkin andımızdan binmiyeceğimizden asılarak atıp yeminlerimizi koşarak yorgunluğumuzdan tuzlu bir ayran gibi göğsümüzü kaplayıncaya kadar üstelik ve alır elini bizden sonbahar kışa basar ayaklarını artık yeter der gayrı yolculuk bahtıdır ilki toz konmadan saçlarına ama biraz da gururla tükürür bizden çaldığı nefesleri biraz üşüttüm galiba adımın kuyruk harflerine maruz kalmasından ya da dağ dağ büyüyen kışlık uzun havalardan ama rahat bir yatak gibisi yok bir atladın mı üstüne dert sırasına girer sevinçler