Ey Hayat!
M Mehmet Orhan Durdu
0
Altın Yaprak
Düz yolları sakladın, çıkardın yokuşları
Hamal gibi sırtıma, yük ettin acıları
Payıma düşürdüğün; hazan sarısı renkler
Her köşe başında, kederler yolumu bekler
Sancılı yanlarınla, hep kahır çekiyorum.
Benimle derdin ne? Onu da bilmiyorum.
Nerdesin diye sordum! Kaf dağını gösterdin.
Zümrüdü Anka'ya bin; seni getirsin dedin.
Dedim ya Ey hayat; bu aralar yordun beni,
Tercih et dedin; elbise yerine kefeni
Sevinme! Yorgun sabırla, yokluğuna inat,
Tırnağımla yapıştım, Varlığına ey hayat
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş