Mehmetçiğin Türküsü

Siperlerden taşan, yanık bir türkü; Çanakkale asla geçilmez diyor. Düşmanın çokluğu, yıldırmaz Türk'ü Mehmetçiğin gücü ölçülmez diyor. Anam, kuşağıma dikti bir kese Kınalı koçuna, kondurdu buse Ne çıkar, yamalı olsa elbise! Esaret gömleği biçilmez diyor Sökülür, atılır elbet bu illet Bir Türk için, silik yaşamak zillet Allaha inanmış, necip bir Millet Düşman karşısında küçülmez diyor Vatan, bir bütündür, kimse bölemez Kudurmuş sırtlanlar, tek taş alamaz İstese de, umduğunu bulamaz Her çeşmenin suyu içilmez diyor İmanlı göğsümüz çelikten kalkan Asil yüreğimiz kaynayan volkan Pişman olur bize çatmaya kalkan Albayrak üstünde uçulmaz diyor Mermimiz biterse, yeter süngümüz Cesarette, yoktur bizim dengimiz Son nefere kadar, sürer cengimiz Savaş meydanından kaçılmaz diyor Cephede versek de, binlerce şehit Yerini doldurur, şanlı mücahit Hepimiz ant içtik, Rabbim de şahit Ölmeden, bu boğaz açılmaz diyor Conkbayırı, zığındere, kanlısırt Saldırıya geçti, bir sürü açkurt Simalar rengârenk, hava, kan, barut Burada, kim kimdir seçilmez diyor Bir gün, gün yüzüne çıkar gerçekler Cennette boy verir, solmaz çiçekler Düştüğü toprakta dirilecekler Şahadet şerbeti saçılmaz diyor Kanımızla yazdığımız destanı; Okusun, Avrupa, varsa irfanı. Onların, olsaydı biraz vicdanı Bir insan, bu kadar alçalmaz diyor İstiklâlim için veririm canı Namusum uğrunda dökerim kanı Düşmana çiğnetmem'' Cennet Vatanı" Bir başka diyara göçülmez diyor Çanakkale, asla geçilmez diyor