Kâinatın Efendisine

Senin bir tek hatırana bütün aşklarımı bağışlayabilirim kederli ve memnun türkülerimi çiçeklerimle ağaçlarımla gözyaşlarımla övgüler geçirip damarlarımın karanlığından sözlerin ve kalbimin elpençe divan durduğu bakışına zamana ve toprağa dayayıp alnımı ve ellerimi sen parmaklarından güneşler emziren çeşme doyur beni Denize açılmış gemiler ve yanlış analıkları kadınların şarkıların seni bilmeyen tutsaklıkları Ragıb'ın bir leylâdan öbürüne yanık sevdaları sonradan yazılmış defterler ve askılarda bırakıp kitapları adın öpülecek aziz ve emin Sen kadim âşıkların Leylâsı sevda sözlerinin öksüz ve yetim hükümdarı büyütüp ellerinle kalbinin arasını tutan sesleri gel köle kıl kendine buyur beni Gün gelir uçmaz olur turnaları göllerimin insanlar ve defineler çıkarlar toprağın derinlerinden ben oralarda sevdana ve terlere bulanmış bir adam şimdilerde kimse bilmez aklımdan geçenleri yalnız sen yanıbaşında dünyanın ve insanların ateşin suların ve hesabın karanlığında kayır beni