Yüzüm Yağmur Gibi

tenime sığınan çığlığın seyri emiyor ayak izimi bugün yüzümü renk vermiyor gölgeler sanki güneşimi alıp kaçmış da dolunayı gözlerimde boğmuşum sen ellerimden koparılınca hüznü yudumlar her tenha çocuk pıhtılaşır da dokunaklı söz direnişin sabahına tutulur sâlâ seni sarsıntısından bilirim ayaklarımın şimdi yalnız iki sancı büyür göz uçlarımda ateş(e) yağma olmuş ölür ışığa çarpan kelebek ne çok yüzü var fotoğrafların bu rüya ne kadar yabancı bana dolunay uykulu yüzüne vurunca gece yüzüm yağmur gibi / ellerim asi süsleniyor bütün dar ağaçlarım minaremden güvercinler kaçıyor her kapımda aşk anlatılsaydın söyler miydim sana hiç ihanetler kaçkını olduğumu tezcanlı ürperişle geldin camda kalmış ruhumun sevinç lekesi dur / ağlama şimdiden göğsümü yarıp çıkacak ağıt olacak titrek dudağımda söz susmayı dene bir çehrene hayal tablomu astım sendeleyen yağmuru görmeliydin yakamda yumuşak bir sürtünüştü aşk