Muson Yağmuru

Bir beyaz karanfildin Muson yağmurlarıyla geldin Güneş sıcak, sokaklar ıslaktı Yağmur yağıyordu hışımla Yağmur yağıyordu sel suları gibi Yağmur gökten dökülen milyonlarca bardaktı. Nedeni ve nasılı belirgin ve kesinlik içinde olmayan bir duygu selinin akıntıları sürüklemişti beni oralara, Uyukluyordu amaçsız bir derviş umursamazlığında miskin miskin yorgun hücreleri beynimin, Yılları sırtında ağır bir yük gibi taşıyan ömrümün bıkkınlığı okunuyordu alnımdan, ya da günün rahatlığıyla uyuşmuştu hareket noktaları bedenimin. Belirsizlikler içindeydi gözlerimin objektifine giren görüntüler an be an yayılarak geçmiş zaman parçalarıma düzensiz bir film montajı gibi, Ve görünümler alıp götürüyordu belleğimi Işık selleriyle bir başka belirsizlik düzlemine yeniden ve yeniden sonu gelmeyen bir devinim içinde... Toprak ıslak ve güneş sıcaktı Yağmur yağıyordu durmadan Yağmur gökten dökülen milyonlarca bardaktı. Karıncalı bir kış uykusundaydı bir yanıyla uzun uzadıya karlı dağlarda gönül gözü kör duygularımın, Sanki bir külünk inerdi sağır sessizliğine damarlarımın, Bir bomba düşerdi feryat- figan durmaksızın, Öte yanım doyumsuz bir eylem anaforunda yalım yalım yanan bir ateşe ocaktı... Bir kırmızı karanfildin Muson yağmurlarıyla geldin Kirpiklerin buğulu gözlerin ıslaktı. Gözlerinden bir çıngı fırlayıp yüreğime anız bozumu tarlalar gibi yakacaktı. Oysa çoktan unutmuştu gönlümün ovalarında başaklar rüzgarda saçların gibi ırgalanmayı, Yangınlardan, vurgunlardan geçmişti bağlarım bahçelerim, Dolu vurmuş, fırtına kırmıştı körpecik dallarımı, Poyraz yemiş susuz dudaklarca çatlayıp kanıyordu sevgimin çiçekleri, ve göğünüyordu yüreğimin bomboz kırlarında baharla yeşeren çimenlerim... Bir katmer karanfildin Muson yağmurlarıyla geldin Özlem yüklü duygularla kaplıydı iklimin Özlem yüklü gidişler bıraktın yüreğimin eşiğine özlem yüklü bekleyişler mevsimler boyu hiç sonu gelmeyen, iyotlu ve ayışıklı bir pasifik gecesiydi sıcak ve mayhoştu gönlümü kuşatan bakışların, Aradan on yıllarca zaman geçti sanki bir anda silinip gitti her şey ardından sisli bir bakışın, Unutuldu yağmurun yemyeşil duyumsanışı, Çiçeklerin nümayişleri bahar sabahlarında Gözlerimde bir turuncu karanfil kaldı ve bir de sen kaldın... Karanfil akdenizin kızıdır işler uğrun uğrun en sapa gönüllere işler en derin ve en yüce sevgilerle, Karanfil gönlümde ince bir sızıdır hiç düşmese bile hasreti yüreğime. Bir tropikal karanfildin Muson yağmurlarıyla geldin Bir şimsek çakardı boşanırdı denizler gökten, Bir fırtına patlayıp savururdu karanlık örtülerini eskimişliklerin, Ve güneş doğardı açılırdı sonsuz bir yaşama çiçeklerin... Ben kendimi sana yenilerdim beni doğuran yeniden sendin. Buram buram tüten mavisinde göklerin Yalım yalım yanan sıcağında güneşin Ve serin sularında yakamozlu denizlerin Ölü bir bedene can verip geldin, Kuru bir damara kan verip geldin...