Aşkın Berzahında

bilmeden sevdim seni gül güzeli sevdim de yandım yandı verimli avuçlarımda yeşeren hezaren yıldızlarım düştü birer birer göklerden beni mertebesine aldı aşk pişti cayır cayır gönül dergahım divanen oldum koştum sesinin gölgesinden ve sana tutundum denizlere düştüm bilmedim bilemedim yüzemedim fırtınanda nereden bileceksin şimdi hangi batık geminin omurgasında kaldı ölüm hangi iskeledeydim en son en son kime anlattım seni kime fısıldadım intiharımı sonra nedense kime ağladım… bir gece bir ayrılık bağırdı aşkın berzahından nefesim kesildi sustum ayrılığın korkusundan bir gece tenin soğudu sinemde aklım enlemin şaştı ve ayrıldık, sadakatin hasret utandı dehşetinden ayrı şehirlere düştük nankör birer kedi ürkekliğinde tekmil fikirlere kapanıp oysa beklemekteydi bizi vuslat hadi kırıp zincirlerimi ben merhametine geldim yar hadi bir gül bir gül diye bekledim ben bunca zaman… sana akşamlar getirdim yar dumansız dağlarımdan masmavi gözlerinden kaç gülümseme çalarsın dudaklarına bayatlamış kaç aşkın ayazından güller sunuyorum sana hayallerimin renklerinden kaç allar alırsın yanaklarına eğil hadi bakışlarımdan bir de onur takayım saçlarına... -