Aşkın Telvesinde

gözlerinden öpmeli seni gözlerinden bana kızdığında buruşan alnından ve dudağının tam ortasından,gülümsediğinde… iki sözcük de incecik sesin olmalıydı hayatımda savaşkan yalnızlığıma arbede gibi girmeliydi yırtılmalıydı bendeki bu curcunalı es umudumun ergenliğini kutlarken bu gece ben 'seni seviyorum' demeliydi özlediğim o ses… ellerinden öpmeli seni ellerinden öptüğüm gibi bir cami avlusunda dudağından ve utanıp kızardığında, gülen al gül yanağından… az da olsa fikrim kalmalıydı senden sonra düşünebilmeliydim ve yoğurabilmeliydim harfleri kırık bütünlerin anlamsız parçaları olmamalıydım... içime dolmalıydın müjde gibi seni her istediğimde çoğalan su gibi durulaşmalıydın ellerimde iki dakika da acı vermeden durmalıydın heybemde ve denizden almamalıydın gözlerinin rengini ben sudan böylesine ürkmemeliydim... yakın uzanımlı bir de umudun olmalıydı yüreğimde hüznümün kahpe baskınına uğradığım bu gece güllerin duası gibi çaresizliğime yağmalıydın… gözlerinden öpmeli seni sevgilim nalan gözlerinden öptüğüm gibi ateş parçası ayrılığının kızıl gölgesinden… saçlarından öpmeli seni sarı saçlarından talibine elma şekeri vermeli deniz gözlüm öpmesin diye seni benim yanaklarımdan....