Eylül Acısı

Gündü usulca geldin Kalbimin limanına demirledin acılarını Suya verdim yangınlarını Tatlı bir yağmur gibi yağdım yüreğine En güzel yaşındaydım üstelik hayatımın Hayatım adına Bu sonradan olan kızılca bakışını anlayamadım… Dündü Ten gibi yapıştın canıma Hayat bir yol Sen yolcu Yoldaş bir tek benmişim gibi Elimi bir an alamadım elinden Verdin izanıma yalandan hüzünlü hikayeni Ne bilsindi acemi kalbim Ateşiyle yanacağını deli ayrılığının Küskünüm hayatıma Kendimle barışamadım… Eylüldü Rüzgar gibi gittin Gecenin sivri dişlerine attın bedenimi Ateşe verdin Kor gibi oturdun yüreğimde Bir sarı son bahar hüznünde bulduğum Masum duruşunu ağlayamadım… Zaman olur unuturum Unuturum seni Zaman olur alaysı gülümser O akşam sana ağlayan gözler