Bakır Renkli Toprağın Mavi Çocuğu
M
0
Altın Yaprak
Ses gitti kıvrımlarında yaşamın
Sığındı parmaklıkların gölgesine
Döküldü soğuk duvarların
Gülüşler değmemiş anlamsız boşluğuna
Bakır renkli toprağın mavi çocuğu
Sessizlik mi yağdı gamzelerine
Ayışığı firar etti gecenin koynundan
Saklandı voltalarda doğan gölgelere
Süzüldü geleceğinde dinlenen mahkumun
Asaletin esaretindeki yürek odasına
Bakır renkli toprağın mavi çocuğu
Hüzün mü değdi kabuğundaki renklere
Yağmur tembel güneş ürkek
Huzur uçtu uçurumlarında özlemin
Çarptı ıslak dizelerin yamaçlarına
Kıvrıldı en duygulu kelimenin yanıbaşına
Bakır renkli toprağın mavi çocuğu
Dicle soyunuyor gözlerinde hadi kalk.....
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş