Ceza Mi Mükafat Mi

al yalazlı gecede kahrım tayfun olup ta sararsa göğün boşluğunu pencerende mahmur bir seranat bulursun kırılır da gönlümün esrarı sen çaresizliğim olursun dağlara karşı dururum ey yar incitsede küllerimi rüzgar gelincik diye saçlarına bir yıldız takar ağlarım.. kan dökerim penceremden ışığımı aldığın zaman ölüm ceza mı mükafat mı? bu cihangir yaradan el-aman! gözlerimi bağlayıp gidiyorum!" diyorsun öyleyse bırak böyle kalsın git ki umudumu taşlara yazacağım birer birer akarken ardın sıra kanım git ki katili aransın sevdamın gayrısını söylemek taşırmaktır gözyaşını ve susmak.. bir kalemde yazmaktır mezar taşını git; bu sefer hasretin gözü aydın olsun yolun açık olsun ey ayım, güneşim, kandilim! sanma ki bu sitem dargınlığımdır bu benim yeryüzünde kalan son pişmanlığımdır...