Düş Bozumu

Neydiniz? Uzak iklimlerden kopan bir rüzgar gibi gelip Geceye dağılıverdiniz... Ne kadar güzeldiniz oysa Ne kadar da yürekliydiniz San ki aşka kurban eyledi beni o İstanbul cinası gözleriniz... Ateşler giyinen bir deniz gibi Nasılda işlediniz gönlüme aşkın beytül gazelini Öyle ki sevildiniz işte Acılar dergahından kopararak kalbimin ağrısını Ve ipeklere sardınız ruhumun ağlatan şarkısını ... Gizli bir kıyamet düşürüp içime Kayan bir yıldız misali Apansız oldu gelişiniz ve gidişiniz Gittiniz işte! Hastalıklı bir yalnızlık hediye ettiniz Ve bir kalp titremesi bıraktınız içime Biliyorum Şimdi çok uzak şehirlerdesiniz Belki bir kar soğuğunda yapayalnız Belki bir temmuz sıcağında ayazsız Ama bilesiniz ki içimin her köşesindesiniz Hâla yankılanıyor kulağımda o ılık sesiniz Bilmem neden gri akşamlar gibi erkenden soldu gözleriniz Neden mevsimsiz gittiniz O unutulmaz şarkıyı sonbahar yaprakları gibi Ömrüme serdiniz.... Gittiniz! Sahi giderken hiç mi ü z ü l m e d i n i z ! . . .