Ölürüm

Yokluğunun ıstırabıyla ağlar gönlüm Bendeki dertlerle gülmeden ÖLÜRÜM Sensizliğin çığlığıyla çağlar gönlüm Bu dünyada gün görmeden ÖLÜRÜM Bu diyarlarda artık yaşanmıyor sensiz Günler, geceler sessiz, hayaller sessiz Ankara bu kalabalıkta ne kadar ıssız Anılarımla yalnızlık içinde ÖLÜRÜM Hayalin kelepçe, elimi kolumu bağlar Çaresizlik içinde bir volkan olmuş çağlar Gözlerim kan-revan içinde durmaz ağlar Gözyaşıma hiç doyamadan ÖLÜRÜM Günlerim boş, sanki sessiz bir çığlık Dakikalarım kabus ölüm kadar sığlık Dayanacak gücüm yok, kalmadı sağlık Aşkımı sana haykıramadan ÖLÜRÜM Allah’ım hayat onsuz ne kadar iğrenç Takatim yok, kalmadı ki biraz direnç Bir tutam mutluluk ver azıcık sevinç Aşkınla Mecnunum aşkınla ÖLÜRÜM 9 Eylül 1999