Aşk... Ölüm...

dipsiz kuyunun gölgesinde boğulurken kırılıyor duvarlara vuran ışıklar adımlar; karışıyor yarının yokluğuna... beklenen rüzgâr, nefesi özlerken sarılınca çıkan küçük esintiye umutlar; saklanır yarının varlığında... girdaptan savrulurcasına düşerken uzaklarda gökkuşağı belirir yoklukla varlığı, gözlere kamaştırarak yerleştirir... dönerken ahengiyle, sağdan sola yayılır ışık... sığınılır an'ın kudretine, bir katre suyun hasretiyle... huşû yerleşir zerrelere, yitirilmemiş umutlarla sardıkça ufku sonsuzluğun tınısı, açılır perdeler... yolculuğun dönülmez katmanlarına karışılır bilinmezliğin aşkıyla ve hoşgeldin... ölüm... hoşgeldin... hayat...