Sen Yoktun

sana mavi bir bulut göstermek istiyordum zifiri gecenin ayazına süzülen insan nereden bilir ki ateş böceklerinin üşümesini ellerin de yoktu iki renk seçmiştim gözlerinden biri gökyüzü, biri deniz elimi uzatıp dokunsam birine tutuşup yanıyordu yıldız ateşinde parmaklarım birinde kan damlıyordu yüreğime pencereyi açıp geceye bakıyordum içmek için ayışığını rüya görüyordu sokak lambasının dibinde kıvrılıp yatmış bir köpek tramvahylar haç çiziyordu meydana gürültüyle ve köpek ölüyordu asılarak gökyüzünde bense bir şarkı mırıldanıyordum sessiz ve bir kaç dize saplanıyordu bir gitarın göğsündeki yaraya içimi kanatıyordu çığlık boyu bir melodi ve bir masaldan çıkıp gelmişcesine büyüyordu caddelerden geçen gölgeler bir kadın bakıyordu karşı camdan şöyle başıyla selamlayıp beni kapatıyordu penceresini yüzü mavi, gözleri kara çıplak bir adam çivilemişti duvara düşünü kuruyordu kristal kadehlerde sunulan sevişmelerin ve ben yıllanmış şarap gibi tadını çıkarıyordum içimde birikmiş hasretlerin dut gibi de sarhoştum....