İnziva Yolculukların Sitemsiz Vedaları

M Mert Metin
0 Altın Yaprak
efkarı gölgesine çarpmış kasketi dağlarına yan bakmış bir akşamdı herkes dağılmış bekçiler de adımızı sokak lambalarına yazmıştı esmer bir sevda dokunuyordu sakallarından süzülen şiirlerine ve sen 'asi ve mavi' desen de toprağa düşen cemrelere kimseler ilişmezdi duvarlara vuran o hoyrat eflatun kederine gecikmiş seferlerin yorgun yağmurlar telaşı omuzlarına tabutlar gömen hüznün çapkın delikanlısı kayıp yıldızlara uçurtmalar salan gökyüzünün en hırçın ve en bıçkın usturası eşkıyası koyağında vurulmuş geçitleri kolluklarla tutulmuş yaprakları dallarına kırılmış bir sonbahardı… o yalçın yamaçlardan süzülen pınarlar çok uzaktı çok sarp kayalıkların bağrına düşen gülüşlerin kent ihtilallerinde bir sürgün ve köküne küsmüş kiraz ağaçları kadar tenhaydı bildiriler urgan döşer gazetelerin mürekkebi infaz kokardı ve mum ateşiyle yakılan fermanlar her nasılsa mührünü hep geçtiğin caddelere dağıtırdı… devrilip giden katarların yağması ölümlerle sınanan haritaların ve uçurumlara öyküler salan bakışların hep cebinde saklı yitik bir aşkı anlatırdı… sırlar suskun cesetler saklı mezarlıklar ısırgan tüten anılardı… kendine kanayan körfezlerin keskin kasırgası koynunda yarılırdı göğsünde o inziva yolculukların sitemsiz vedaları bir dalga bile batırabilirdi seni gece yeli açıldığın sularda kolların kürek tetik tutmasa karanlık karabasan puştlara… sen ki yenik serüvenlerin sitemsiz munzur bileği hangi kavga ve hangi sevda… durup da uslandırır şimdi seni bu kaçıncı geçilmiş sınır boyu kaçıncı istanbul hederi şimdi ne yana dönsek yakamızdadır yine ömrümüzün rengi… 'sizler acılar içinde bırakıp giderken bizi elleriniz titrekti gözleriniz çirkefti o iftira dolu dünyalara değiştiniz bizi bu yüzden buruktuk bu yüzden kimi zaman sustuk bu yüzden kimi zaman konuşmayı unuttuk ve sizler ısrarla beklediniz çiçekler soldu desinler rüzgarlar dindi desinler bir tek bunlara iznimiz yoktu ve hüznümüzü o yaşlı kemancılar çok eski bir şarkıymış gibi çaldılar çok eski bir şarkı gibi'… derdi belasına sarmış kirpiğine kan batmış bir tan ağrısıydı… yıldızları kaldırımları bekçileri bekletmedik çünkü onlar da en az bizim kadar yalnızdı ve artık kapımız çalınmıştı

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.