Karmakarışık...

Hüzün doluyum bugün Kahrolası yitik bir zamanın peşinde Savrulurken toz pembe bulutlarım Gözyaşı isyanımı resmederken çoraklaşan suratıma Makyajım sokulurken damlaların koynuna İllaki izini bırakacak ya umutsuzluk Çizdi işte maskaramla kapkara bir yolculuk... Başladı yine kalp sancılarım, Yaşanmışlıkların tövbekar yeminlerine aldırmadan, Nefreti yanı başında çimlendirmiş bir bahçivanın Gülü budayıp dikene can vermesi kadar masumdu dakikalarım... Hüzünün her demini soluyorum kendimde Yaşamak acı veriyor / nefes tam bir işkence Köhne zamanlarımın kahpe vuruşlarında Hayat bedbaht nefise.. Haydi sevda kodese /Çırpınışlar boşuna rahat ol sevda orda Birgün anlayacaksın dışarda yok sevmeler (olsa bile hilekar...) Sükutunu tamamla, Hüznü damarda yaşa, Yitikleşmiş zamanlar artık karmakarmaşa.../